Home

مرگ نیمه جان ورزشکاران رشته های آبی

مربی‌ تیم دراگون‌بوت اصفهان خشکی زاینده رود را مرگی نیمه جان برای ورزشکاران رشته‌های آبی در طی سالهای خشکی و بی‌آبی خواند و گفت: خیلی زیبا بود اگر بر روی زاینده رود پرآب با صدای طبل و برخورد پارو و آب از شهروندان میزبانی می‌کردیم تا افراد بهتر جذب این رشته زیبا شوند.

شنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۵
مرگ نیمه جان ورزشکاران رشته های آبی

زاده‌ کارپور در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی ایسنا، در خصوص وضعیت ورزشکاران دراگون‌بوت اصفهان، اظهار کرد: خوشبختانه این رشته از جمله رشته‌هایی است که تمامی شهروندان می‌توانند به صورت تفریحی و حرفه‌ای به آن بپردازند، طی سال‌هایی که رودخانه جاری بود، تیم‌های استان  در مسابقات کشوری حضوری پررنگ داشتند و به دنبال آن ملی پوشان زیادی از اصفهان در مسابقات برون مرزی شرکت کردند، اما در طی سال‌های اخیر فعالیت ما به دلیل کم‌آبی افت چشمگیری داشته است.

وی در خصوص میزان آشنایی مردم با این رشته و استقبالی که در طی برگزاری جشنواره ملی زاینده رود داشته‌اند، گفت: خیلی جالب بود که بسیاری از مردم با این رشته آشنا نبودند، شاید با رفتن آب و ندیدن قایقرانان و قایق‌های آشنا روزهایی که ورزشکاران این رشته از طلوع آفتاب بر روی زاینده‌رود پارو می‌زدند را به فراموشی سپردند.

این مربی اضافه کرد: متاسفانه برای معرفی این رشته و جذب مخاطب نمی توانستیم از وسیله‌ای به جز عکس، فیلم و بروشور استفاده کنیم و به دلیل اینکه زاینده رود آب ندارد   خیلی‌ها نمی‌توانند سریع با این رشته ارتباط برقرار کنند در حالی که اگر آب بود، با حرکت قایق‌های مخصوص این رشته که به شکل اژدها است می‌توانستیم ارتباط بیشتر و  بهتری در جذب مخاطب  داشته باشیم.

وی که نزدیک به یک دهه سابقه پاروزنی در این رشته را دارد و به تازگی به جرگه مربیان پیوسته در خصوص مشکلات ورزشکاران این رشته اظهار کرد: متاسفانه دو، سه سالی است که به دلیل فقدان آب نتوانستیم تمرین کنیم و تنها در زمان مسابقه چند جلسه ای در استخر تمرین کردیم و یا به سد خمیران رفتیم، اما به دلیل طولانی بودن مسافت، مشکلات زیادی داشتیم به همین جهت دوسال بود که فعالیتی نداشتیم، خوشبختانه طی این چند روز خبر خوبی از سوی مسئولان به ما داده شده که در حال آماده‌سازی پایگاهی در زرین شهر هستند تا تمرینات را آنجا پیگیری کنیم.

کارپور از مدیران ارشد استان برای رفع مشکلات ورزشکاران رشته‌های آبی خواست در صورت امکان دریاچه‌ای مصنوعی در خود اصفهان احداث کنند و افزود: اگر این دریاچه به صورت دایمی باشد تمامی ورزشکاران رشته‌های آبی به صورت مستمر و منظم می‌توانند به تمرین بپردازند، چرا که برای بانوان بسیار سخت است که برای تمرین به مسافت‌های طولانی وخارج از شهر بروند.

وی بازخورد برگزاری جشنواره را هم مثبت و هم منفی قلمداد کرد و ادامه داد: متاسفانه با توجه به اینکه این جشنواره در ایامی بود که تعطیلات نسبتا طولانی و چند روزه داشتیم بسیاری از شهروندان به سفر رفته بودند و یا علی رغم تبلیغات زیادی که صورت گرفته بود، اطلاعی از این جشنواره نداشتند.

مربی دراگون بوت اصفهان در مورد اضافه شدن این رشته به فدراسیون انجمن‌های ورزشی و خارج شدن از فدراسیون قایقرانی، گفت: شاید وضعیت مان قبلا بهتر بود، اما امیدوارم بعد از جشنواره باز هم روزهای خوبی داشته باشیم البته فکر می‌کنم با راه اندازی این پایگاه ثابت، بسیاری از مشکلات حل شود.

وی ادامه داد:  قبلا  که زاینده رود پرآب بود به دلیل تمرین در وسط شهر و دسترسی آسان هم در جذب مخاطب بسیار کار ساز بود و هم برای حضور ورزشکاران در تمرینات راحت تر بود، به عنوان مثال خود من با دیدن قایق دراگون بوت در قلب شهر بر روی رودخانه و هیجانی که داشت علاقمند و جذب این رشته شدم.